تورلاین

سفر نامه شهر : استانبول 

با سلام و عرض ادب خدمت تمامی دوستداران سفر به خصوص شما که برای خواندن مطالب بنده وقت گذاشتید. من و همسرم به همراه پسر کوچولومون آریان در تاریخ 4 مهر 1393 برای مدت 7 شب و 8 روز به شهر زیبای استانبول سفر کردیم، البته در ابتدا باید عرض کنم که چون آریان کوچولو همراهم بود نتونستیم به طور دقیق و کامل از اماکن تفریحی و گردشگری استانبول دیدن کنیم، خب حتماً می پرسید چرا، چون پسرمون در این سفر فقط 1 سال و 1 ماه و 20 روزش بود و به همین خاطر خیلی سخت تونستیم به کشف استانبول بپردازیم، مسلماً دوستانی که به همراه کودک خردسالشون سفر کردند به این قضیه آگاهی کامل دارند،

البته لازمه که این رو هم اضافه کنم که ما به هیچ عنوان از این بابت ناراضی و ناراحت نبوده و نیستیم چون دلیل اصلی سفر ما فقط پسر کوچولومون بود که می خواستیم از ابتدای زندگیش هر سال اون رو به یه سفر خارجی و همچنین سفرهای داخلی ببریم، ما فقط و فقط به خاطر اون بود که تصمیم به این مسافرت گرفتیم و خب اگه ما نتونستیم خودمون از این سفر چیز زیادی بفهمیم ولی تمام لذت ما از این سفر فقط و فقط دیدن رضایت و خنده و شادی پسرمون بود، چیز دیگه ای نمی خواستیم. قبل از سفرمون با خواندن سفرنامه های مختلف گردشگران، هم در سایت و هم در وبلاگ های گوناگون، هم از خواندنشان لذت بردم و هم تونستم با جمع آوری اطلاعات خوبی که دوستان داده بودند خودم رو آماده این سفر کنم، به همین خاطر تصمیم داشتم که در سفرم به استانبول اطلاعات جامع و مفصلی به دست بیارم تا با ارائه یک سفرنامه مفصل،

بتونه راهنمای خوبی باشه برای کسانی مثل خودم که برای اولین بار قصد سفر به شهر زیبای استانبول را دارند، ولی خب به دلیلی که در بالا خدمتتون عرض کردم نتونستم اونطور که باید و شاید تجربه کسب کنم و همچنین نتونستم عکس های مناسبی برای سفرنامه ام تهیه کنم ( بیشتر نگاه کردیم و لذت بردیم )، برای همین هم بعد از برگشت از سفر نمی خواستم سفرنامه بنویسم ولی چون اطلاعاتی رو که کسب کرده بودم رو مدیون کسانی می دونستم که سفرنامه های آنها رو خونده بودم، به خودم گفتم که باید این تجربیات رو هرچند کوچک و ناچیز، حتی اگه شده خیلی کوتاه باید بنویسم و در اختیار کلیه دوستداران سفر و گردشگری بگذارم. در هر حال امیدوارم که بتونم با ذکر این مسائل، کمک کوچکی کرده باشم. به دلیل بزرگی و پهناوری و به خصوص زیبایی بیش از حد شهر استانبول، قصد حتمی برای سفرهای بعدی داریم، که با اطمینان کامل عرض میکنم در سفر آینده ام، سفرنامه مفصل و جامعی با تصاویر مناسب تقدیم حضور خواهم کرد.

در ابتدا تصمیم گرفتیم که در خرداد ماه امسال ( 1393 ) به استانبول سفر کنیم، ولی به دلیل افزایش ناگهانی قیمت تورها به خاطر شروع فصل High Season و اینکه پسرمون فقط 10 ماهش بود و هنوز راه نمی رفت، تصمیم گرفتیم در ماه رمضان به آنجا سفر کنیم چون شنیده بودیم که قیمت ها تا حدودی پایین میاد، ولی در ماه رمضان هم نشد که بریم، چون ترکیه بالای 90% مسلمان دارد و ماه رمضان هم خیلی برای آنها عزیز و مهم است، خب چون دلم می خواست با خیال راحت از غذاهای اونجا استفاده کنیم و لذت ببریم، مجبور شدیم سفر را به تعویق بندازیم ( آخه مسائل مربوط به خوراکی ها خیلی برام مهمه مخصوصاً در سفر )، بعد از ماه رمضان هم باز بخاطر هزینه بالای تورها نتونستیم بریم ( چون حتماً می خواستیم 7 شب در استانبول اقامت داشته باشیم ) و تصمیم قطعی گرفتیم که در مهرماه بریم، خلاصه بعد از کلی پرس و جو از آژانس های معرفی شده  و نیز سایت خبرگزاری موفق به یافتن آژانس مسافرتی و رزرو تور در تاریخ چهارم مهرماه شدم که در ادامه به شرح کامل وقایع خواهم پرداخت.

چون این سفر اولین سفر بنده به خارج از کشور بود و خب مسلماً چون هیچگونه اطلاعات دقیق و هیچ شناختی با مقصدم نداشتم، لذا تصمیم گرفتم که تا می تونم خودم رو آماده این سفر کنم، از آنجا که بر اساس اخلاقی که دارم قبل از هر کاری زیر و روی اون کار رو در میارم شروع کردم به جمع آوری اطلاعات از هر کس و هر جایی که می تونستم. ابتدا مشکلاتی رو که در پیش داشتم رو مشخص کردم و بعد به رفع آنها پرداختم، ( البته نه به طور کامل ). اولین مشکل، زبان و نحوه ارتباط و چگونگی بیان درخواستهامون بود که به نظر من خیلی مهمه و البته به سادگی هم می شه اون رو تا حدی آسون کرد. ( البته این فقط در صورتی عملی خواهد بود که شما فقط بخواهید به یه سفر توریستی برید نه اینکه برای کار یا دلایل دیگه )، برای رفع این دغدغه ابتدا یک CD آموزش زبان ترکی استانبولی به روش نصرت تهیه کردم ( البته این مجموعه فقط به روش آقای نصرت می باشد، من در ابتدا تصور کردم که این مجموعه توسط خود آقای نصرت تهیه شده ولی اینطور نیست ) که در 30 جلسه فقط و فقط نیازهای خیلی معمولی در یک سفر توریستی رو برطرف می کنه،

البته این رو هم اضافه کنم که این CD خیلی کامل نبود و ایرادات و غلط هایی هم داشت ( مثلاً گوینده فارس یه جمله یا کلمه ای رو می گفت ولی گوینده ترک چیز دیگه ای معنی می کرد ) بگذریم، این رو به این خاطر عرض کردم که مراقب این جور غلط های به قول معروف املایی باشید. ولی در کل خیلی به کارم اومد و توی دو سه ماه تونستم خوب یاد بگیرم که جا داره اینجا از پدیدآورندگان این مجموعه تشکر کنم. شما می تونید از طریق جستجو در اینترنت این مجموعه رو تهیه کنید ( برای بسیاری از زبان های مهم جهان هم موجود است ).


در کل کار بسیار ساده و راحتیه، از این طریق تونستم یکی از مشکلات اساسی رو تا حدودی برطرف کنم، در عمل خیلی به کارم اومد و تونستم هم راحت با ترک¬ها ارتباط برقرار کنم و هم اینکه نیازهای معمولی و مورد نیازمون رو برطرف کنم. البته تا حد کمی هم از طریق زبان انگلیسی ارتباط برقرار کردم ( در حد پایین به زبان انگلیسی آشنایی دارم )، روی هم رفته از اینکه می تونستم اونجا با مردم مهربان و مهمان دوست ترکیه ارتباط کلامی برقرار کنم، خیلی خوشحال بودم. اگر براتون مقدور بود حتماً این کار رو قبل از سفر به کشورهای خارجی انجام بدید، فکر نکنید زیاد وقتتون رو میگیره، من فقط روزی نیم ساعت برای این کار وقت گذاشتم اونهم فقط داخل ماشین مسیر منزل به محل کار، مطمئن باشید از نتیجه کار خیلی راضی خواهید بود و لذت فراوان خواهید برد ( آشنایی با فرهنگ ها و زبان های دیگه تجربه یه حس عالی و یه دنیای جدیده ).

بعد از مساله زبان نکته مهم بعدی چگونگی تردد و جابجایی و یافتن اماکن مورد نیازمون بود، که البته این مورد هم به سادگی و به طور کامل حل شد. برای این مورد با جستجو در اینترنت برای نقشه شهر و نقشه خطوط حمل و نقل عمومی استانبول و همچنین جستجو در فروشگاه های مجازی اندرویدی مثل نرم افزار بازار و Aptoide به راحتی نرم افزارهای خیلی خوب و کاربردی در مورد شهر استانبول پیدا کردم ( در قسمت جستجو کلمه استانبول را جستجو کنید ) و با نصب آنها بر روی گوشی تلفنم از امکانات آنها استفاده کردم، مثل نقشه خطوط مترو و ترانوا، نقشه شهر استانبول، نقشه اماکن توریستی، فروشگاه ها و رستوران ها و نیز یک نرم افزار نسبتاً جالب ایرانی به اسم جهانگرد، ( یه نوع مترجم ساده بود که جملات کاربردی رو به ترکی همراه با تلفظ در اختیارتون قرار میده ) و همچنین یک نرم افزار ایرانی دیگه به اسم استانبول که توسط سایت زورق تهیه شده و یک سری اطلاعات مناسب رو در اختیارتون قرار میده. مورد بعدی محلی بود که می خواستیم در آنجا هتل رزرو کنیم و همینطور هواپیمایی که می خواستیم با آن پرواز کنیم ( البته فکر کنم قضیه هواپیما فقط در کشور ما از اهمیت ویژه ای برخودار باشه به خاطر مسائل مربوط به سیستم حمل و نقل هوایی مون ). از اونجایی که به محله های استانبول آشنایی نداشتم و همینطور هتل های آنجا، شروع کردم به کسب اطلاعات در مورد مشخصات و امکانات هتل ها و نیز محل آنها

قبل از سفر، هدفمون رو از این سفر مشخص کرده بودیم، چون فقط می خواستیم پسرمون بیشترین لذت رو از این سفر ببره، ترجیح دادم که در منطقه تکسیم هتل رزرو کنیم، چون هم از امنیت بیشتری برخورداره ( البته تا اونجایی که می دونم تمامی مناطق توریستی استانبول از امنیت خوبی برخورداره ) و هم تقریباً می شه گفت زنده ترین و شادترین محله استانبوله ( یا شایدم یکی از محله های زنده و شاد استانبول باشه، چون من زیاد در مورد محله های دیگه استانبول اطلاعی ندارم )، در هر حال با کسب اطلاعات مفید و نظر مسافران مختلف که به هتل های منطقه تکسیم سفر کرده بودن و البته به پیشنهاد یک آژانس هواپیمایی، هتل فرونیا ( Feronya ) رو انتخاب کردم که یک هتل چهار ستاره در منطقه تکسیمه. هتل در موقعیت خیلی خوبی قرار داره و از نظر نظافت، تمیزی، برخورد پرسنل و مساله بسیار مهم صبحانه در حد بسیار بالایی بود. فشار آب داخل حمام و همچنین آب گرم بسیار عالی بود. کف اتاق لمینیت بود و همچنین Safe Box هم در داخل اتاق بود که البته ما از آن استفاده نکردیم. متاسفانه در اتاق ها دمپایی نبود. سیستم تهویه هم بخوبی کار می کرد، ولی ما بخاطر آریان نمی تونستیم از سرمایش سیستم استفاده کنیم. تخت بسیار نرم و راحت با روتختی و لحاف های سفید بسیار تمیز.

در مجموع از هتلمون خیلی راضی بودیم، تنها نکته منفی این هتل فقط نور اتاق و منظره پنجره اتاق بود، چون برای من نور اتاق خیلی اهمیت داره. در اتاق ما هیچ لامپ سقفی وجود نداشت و فقط 3 تا لامپ دیوارکوب کم نور وجود داشت، تنها نقطه پر نور اتاق سرویس بهداشتی اون بود. سرویس دهی هتل عالی بود، همچنین محل رستوران هتل که در طبقه نهم بود که یک سمت آن شیشه های باز شونده بود که در فصول گرم سال این شیشه ها باز شده و تبدیل به یک بالکن بزرگ می شد، منظره خوبی از شهر زیر پاتون بود به اضافه اینکه مرغ های دریایی هم در کنارتون بودند و می تونستید به اونها از نزدیک غذا بدید. آریان که خیلی زوق می کرد وقتی بهشون غذا می داد، جالب اینکه خیلی به پنیر ورقه ای علاقه داشتند، واقعاً حس خوبی بود صبحانه خوردن در کنار مرغ های دریایی.

برخورد پرسنل خیلی عالی و مودبانه بود، هیچ نکته منفی در این مورد وجود نداشت، بهترین و عالی ترین نکته این هتل که از کلیه نظراتی که قبلاً خونده بودم مشخص بود و بهم ثابت هم شد، صبحانه عالی هتل بود ( البته باید عرض کنم در برابر هزینه هتل عالی بود و اینکه شاید چون من هتل های بهتری ندیده ام )، صبحانه شامل دو نوع آب میوه مصنوعی ( پرتقال و آلبالو )، نوشیدنی های گرم مثل هات چاکلت، قهوه فرانسه، شیر داغ، کاپوچینو، چای و غذای های گرم مثل سوسیس، تخم مرغ ( چند مدل ) و همچنین چندین مدل پنیر، کره، کالباس، چهار پنج مدل نون، چند نوع سیمیت، چندین مدل مربا، عسل، شکلات صبحانه، کیک، گردو، کشمش، چند مدل کمپوت، چند نوع کرن فلکس، چند نوع میوه، چندین نوع زیتون، خیار، گوجه، پنکیک و گل سرسبد صبحانه که در نوع خود بهترین و با کیفیت ترین بود، کیک شکلاتی برانی بود که واقعاً از برانی های کارخانه Ülker هم خوشمزه تر بود. یه قسمت هم اختصاص داده بودن به افراد دیابتی که شامل چند نوع پنیر، کره، مربا، زیتون و نون بود. در ضمن سرپرست سالن غذاخوری آقایی بود تقریباً 45 ساله که بسیار مودب، خوشرو، مهربان، و نیز مسلط به زبان انگلیسی بود.

در کل به نسبت ستاره های هتل و هزینه آن و همچنین با وجود سطح توقعی که داشتم ( تقریباً بالا ) کاملاً از هتل راضی بودم ولی نه از اتاق، ( البته اتاق¬های رو به خیابان، هم از نور خوبی برخوردار بودند هم نمای خیلی خوبی داشتند که خب در این صورت هزینه بیشتری باید پرداخت کرد ). اینترنت پرسرعت هم که خوب بود، داخل اتاق دسترسی داشتیم، فقط سرعت خیلی بالا نبود، برای بیشتر موارد کافی بود فقط چون ما می خواستیم از طریق نرم افزار Line به صورت تصویری با خانواده تماس داشته باشیم، کمی با مشکل روبرو شدیم ( البته فقط کمی ) ولی خب از طریق Viber که خیلی راحت صحبت می کردیم. هتل ما در منطقه ای بود که هتل های بسیار زیادی در اونجا بود، مثل هتل های : Lion, Titanic city, Elite world, Golden Age,Grand Oztanik …

هتل تا میدان تکسیم فقط 4 دقیقه پیاده روی معمولی راه بود و تا ایستگاه متروی تکسیم فقط 5 دقیقه. در اون منطقه صرافی های زیادی هم وجود داشت به نام ( Doviz ) که می تونستید دلارها رو به راحتی تبدیل به لیر کرد. البته برای تبدیل کردن دلار بهترین جا منطقه آکسارای هست، اصلاً داخل فرودگاه دلار چنج نکنید که کاملاً ضرره، همینطور در داخل مغازه ها و فروشگاه ها برای خرید از دلار استفاده نکنید، البته من از فروشگاه LC Waikiki که خرید کردم مجبور به پرداخت با دلار شدم ولی حتی از قیمت صرافی های میدان تکسیم هم بیشتر لیر بهم دادن، پس اگه مجبور شدید می تونید از این فروشگاه¬ به راحتی با دلار خرید کنید.

هتل و پرواز به خصوص ساعت پرواز و نوع هواپیما برام خیلی مهم بود، به خاطر پسرمون که خیلی کوچیک بود نمی تونستیم هر ساعتی رو انتخاب کنیم، مثلا هواپیمایی قشم برای فرودگاه آتاتورک فقط در نیمه شب پرواز داشت که ما نمی تونستیم بریم و برای فرودگاه سابیها بعدازظهر پرواز داشت که هم نیمی از روز رو از دست می دادیم و هم اینکه فرودگاه سابیها خیلی از شهر دوره. بهترین پرواز هم پرواز با شرکت ماهان و صد البته شرکت ترکیش ایرلاینه، به دلیل اینکه هم هواپیماهای خوبی داره و هم ساعت های مناسب، چون پرواز صبح به شب داره یعنی بهترین و بیشترین استفاده از روز، چون شما صبح زود میری و شب آخر وقت برمیگردی، که البته این رو هم نمی تونستیم انتخاب کنیم چون ساعت تحویل اتاق هتل ساعت 12 ظهره، البته اگه فقط من و همسرم بودیم حتما این نوع پرواز رو انتخاب می کردیم، در ضمن به خاطر هزینه بالای پرواز با این دو شرکت محترم،

این توفیق نصیبمون نشد. خلاصه بعد از تماس های فراوان با آژانس های مختلف، موفق به رزرو تور با پرواز ایران ایر با ساعت پرواز 6:45 صبح برای رفت و 10:55 صبح برای برگشت از یه آژانس نه چندان معروف ( البته با اطلاعات کم بنده در مورد آژانس های مسافرتی ) حوالی میدان محسنی میرداماد به اسم برفراز گشت مهر شدم، البته این رو باید اضافه کنم که آژانس خوبی بود و مسئول تور استانبول خانم خیلی خوش برخورد و مودبی بود و با اینکه من به خاطر وسواسی که دارم خیلی اذیتش کردم ولی با صبر و حوصله باهام برخورد کرد. در ابتدا هتل فرونیا رو برای 7 شب با قیمت 2،120،000 تومان برای هر نفر قیمت داد ( پشت تلفن ) و من هم به سرعت رفتم برای پرداخت و رزرو، ولی وقتی به آژانس رسیدم بهم گفتند که نفری 100،000 تومان به مبلغ تور اضافه شده. من هم خیلی جا خوردم ولی چون مجبور بودم و حتما می بایست برای اون تاریخ می رفتیم با تخفیف و چونه 2،200،000 تومان رزرو کردم. چند روزی هم در بلاتکلیفی بودیم چون آژانس گفته بود هتل جا نمیده و باید هتل رو عوض کنید، من هم تاکید زیاد به اینکه یا این هتل یا هیچ. البته یه هتل دیگه رو هم به اسم Keban Alkoclar در همون منطقه انتخاب کرده بودم ولی بهم گفتند که سعی می کنند همان هتل فرونیا رو از طریق مکاتبه با خود هتل جا بگیرند که در آخر هم شد.

بالاخره روز موعود فرا رسید و با رزرو تاکسی های فرودگاه امام ساعت 2 نیمه شب به سمت فرودگاه حرکت کردیم ( 55،000 تومان برای تویوتا کمری )، اول تصمیم گرفته بودم که با ماشین شخصی به فرودگاه بریم ولی بعد با حساب کردن هزینه پارکینگ و بنزین و غیره متوجه شدم که چیزی در حدود 30000 تومان صرفه جویی میشه، که خب دیدم زیاد ارزش نداره. در ابتدا خیلی نگران آریان بودم که تو هواپیما اذیت بشه و بی قراری کنه، ( چون اصلا یه جای ثابت نمی مونه ) ولی خوشبختانه داخل تاکسی خواب بود و تا به فرودگاه رسیدیم بیدار شد و کلی اونجا بازی کرد و وقتی سوار هواپیما شدیم تا چند دقیقه قبل از فرود خوابید، همینطور در مسیر برگشت.

داخل فرودگاه بعد از انجام کارهای معمول و تحویل چمدان ها برای دریافت ارز مسافرتی به باجه بانک سامان مراجعه کردم و پس از دریافت ارز به سمت گیت مربوط به پروازمون رفتیم و پس از نزدیک به 50 دقیقه تاخیر سوار هواپیما شدیم. در مورد پرواز باید عرض کنم که از لحاظ کلی و با توجه به شرایط موجود پرواز خوبی بود و ما، هم از پرواز و هم از خدمه و پذیرایی رضایت داشتیم. بعد از حدود 3 ساعت و 15 دقیقه پرواز به استانبول زیبا رسیدیم و اولین کاری که کردیم ساعت هامون رو نیم ساعت عقب کشیدیم، چون در زمان مسافرت ما اختلاف ساعت ایران با ترکیه فقط نیم ساعت بود. به این خاطر که تغییر ساعت رسمی کشور ترکیه با این تغییر در کشور ما در یک تاریخ انجام نمی شود. در ایران هر سال در اول فروردین و اول مهر این تغییر انجام می شود ولی در ترکیه هر سال در تاریخ های متفاوت این کار انجام می شود، در ایران هر سال در تاریخ 22 مارس ساعت رسمی کشور یک ساعت جلو برده می شود ( ساعت 12 نیمه شب به ساعت 1 بامداد ) و نیز در تاریخ 21 سپتامبر یک ساعت عقب کشیده می شود ( ساعت 12 نیمه شب به ساعت 11 شب ) ولی در ترکیه برای سال 2014، در تاریخ 31 مارس ساعت رسمی کشور یک ساعت جلو برده می شود ( ساعت 3 بامداد به ساعت 4 بامداد ) و در تاریخ 26 اکتبر یک ساعت عقب کشیده می شود ( ساعت 4 بامداد به ساعت 3 بامداد ).
وارد فرودگاه آتاتورک شدیم و بعد از کارهای ورود و دریافت چمدان ها به سمت قسمت Free Shop رفتیم و بعد از مقداری خرید به سمت درب خروج رفتیم تا تور لیدرمون رو پیدا کنیم، ولی هرچه گشتیم هیچ اثری ازش نبود، چون من آمادگی همچین چیزهایی رو داشتم ( خب چون ما ایرانی هستیم و این موارد فقط از ما بر میاد ) اصلا شوکه نشدم ولی همسرم خیلی نگران بود و می گفت چون من زیاد تو Free Shop معطل کردم آنها هم رفتند، ولی خب اونجا کلی تور لیدر دیگه بود ( البته غیر ایرانی ) که همه منتظر مسافران بودند، در ضمن ما فقط 15دقیقه توی Free Shop وقت گذاشتیم. خلاصه خواستیم با مترو بریم تا میدان تکسیم ولی باز به خاطر آریان کوچولو و اینکه چمدان هم داشتیم مجبور شدیم از طریق دیگه ای بریم تا هتل. بیرون از فرودگاه از چندین تاکسی قیمت گرفتم ( 60 لیر ) که خب همه میدونن تاکسی تو استانبول خیلی گرونه. بعد با توجه به یادگیری زبان ترکی از یکی پرسیدم چطور می تونم تا میدان تکسیم برم و اون هم بهم اتوبوسی رو نشان داد که به HAVATAS معروفه ( البته در چندتا از سفرنامه ها راجب به این نوع اتوبوس ها خوانده بودم ) و متعلق به شهرداری استانبوله ( بسیار شیک و تمیز ) و درست تا میدان تکسیم میره، قیمتش هم نفری 11 لیر بود. خلاصه سوار شدیم و تا میدان تکسیم از مناظر شهر لذت بریم.

وقتی به میدان تکسیم رسیدیم با تور لیدرمون تماس گرفتیم ( از طریق خط همراه اول ) و اون هم یه نفر رو فرستاد و ما رو تا هتل همراهی کرد ( از محل پیاده شدن از اتوبوس تا درب هتل در حدود 100 متر بود ) و یه سری راهنمایی که همشونو از قبل می دونستم. یه برگه هم بهمون داد که شامل تورهای مختلفشون برای بازدید از شهر بود که من به لطف اطلاعات کسانی که سفرنامه هاشون رو خونده بودم، هیچ کدوم رو انتخاب نکردم حتی تور گشت شهری رایگان رو هم نرفتیم. تمام جاهایی رو که مایل بودیم، خودمون می رفتیم با استفاده از نقشه کامل شهر استانبول و نقشه کامل خطوط حمل و نقل عمومی و همینطور یک کارت Akbil ( استانبول کارت ) که از یکی از دوستانم گرفته بودم، خیلی راحت و ارزون. حتما توجه داشته باشید به محض ورود به استانبول یک استانبول کارت تهیه کنید که در تمام دکه ها و ایستگاه های مترو موجوده، چون خیلی بهش نیاز پیدا می کنید.

روز اول که بارون شدیدی هم می بارید بعد از چیدن وسایل توی اتاق هتل برای نهار رفتیم بیرون، چیزی رو که فکر می کنم خیلی واجبه بگم اینه که اصلا دغدغه غذا و هزینه خوراک تو ترکیه رو نداشته باشید، از 2.5 لیر میشد غذا خورد تا بالای 100 لیر، من همه جور غذایی رو امتحان کردم و از همشون هم کاملا راضی بودم، یه نوع برگر تو میدون تکسیم بود که اندازه یه نعلبکی بود با 2.5 لیر، البته برای من تقریبا مثل میان وعده بود که هر بار 3 یا 4 تا از اونا می خوردم، کباب ترکی به قیمت 10 تا 15 لیر، کباب ماهی 6 لیر، لاهماجون 15 لیر، کوفته 10 لیر، حتی یه جا نزدیک اسکله کباب ترکی با آیران ( همان دوغ خودمان ) خوردیم 6 لیر.

در مورد بستنی های ترکیه که واقعاً هیچ جای حرفی نیست چه سنتی چه کارخانه ای، با خوردن بستنی های اونجا تنها نتیجه ای که گرفتم این بود که این اولین باره که دارم بستنی می خورم، بستنی های سنتی از 5 لیر بود تا 10 لیر ( بستگی به محل فروشش داشت ) و بستنی های کارخانه ای هم تقریباً از 3 لیر شروع میشد. در ضمن از بستنی های ماشینی McDonald's و Burger King هم که فقط 1 لیر می باشد حتماً امتحان کنید، غیر قابل تصوره. متاسفانه از میلک شیک های Burger King نتونستم بخورم، چون هر بار که می رفتم تموم کرده بود ( چهار مرتبه ). البته ما زیاد از فست فودها استفاده نکردیم چون می خواستیم بیشتر از غذاهای سنتی ترکیه بخوریم، فقط یک بار از Pizza Hut و یک بار هم در Burger King غذا خوردیم، غذای Burger King معمولی بود ولی در Pizza Hut از خمیرش خیلی خوشم اومد، در کل پیتزای خوبی بود. تا می تونید از غذاها و مخصوصاً از شیرینی هاشون بخورید و لذت ببرید، واقعاً هر چی بگم کم گفتم. به قدری تنوع غذایی در ترکیه وجود داره که شاید چندین ماه وقت لازمه تا بتونید تمام غذاهای ترکیه رو تست کنید.

پس اصلا نگران غذا و نوشیدنی نباشید، واقعا تو استانبول هم میشه با روزی کمتر از 50 دلار زندگی کرد هم میشه با روزی بیشتر از 5،000 دلار. در ضمن یه سری فروشگاه زنجیره ای هست به اسم SİMİT SARAYI که سیمیت های خیلی خوشمزه ای داره ( یه نوع نان مخصوص با اشکال و مزه های متفاوت ) حتماً ازش خرید کنید. همچنین یه رستوران زنجیره ای هم در ترکیه وجود داره به اسم HD ( داخل بیشتر پاساژهای بزرگ و در قسمت food court شعبه داره )، که پیشنهاد می کنم حتما یک بار هم که شده غذاش رو امتحان کنید، مخصوصاً اسکندر کبابش خیلی عالی بود، اگر اشتباه نکنم دو پرس اسکندر کباب به همراه 3 تا آیران و یک دسر به نام kunafa که خیلی خوشمزه بود ( رشته های برشته شده داغ، شیرین و آبدار و یه تیکه خامه سرد روش ) روی هم شد 60 لیر.

بعد از خوردن نهار رفتیم به میدان تکسیم تا آریان بتونه به کبوترها غذا بده، خیلی لذت می بردیم وقتی می دیدیم آریان با چه زوق و شوقی به کبوترها دانه میده و اینقدر خوشحاله، ( برای همین هم بیشترین وقت ما در میدان تکسیم گذرانده میشد )، بعد از اون هم برگشتیم هتل برای استراحت و شب هم رفتیم خیابان استقلال که واقعاً پر از شور و هیجانه، با وجود نوازنده های مختلف که آریان حسابی مات و مبهوط اونا شده بود و با دقت گوش میداد و هر از گاهی هم دست میزد،

من که انگار در یکی از بزرگترین و بهترین کنسرت ها بودم وقتی می دیدم آریان این همه شاده و لذت می بره. برای روز دوم چون هنوز هوا بارانی بود رفتیم به پاساژ معروف جواهر که یکی از بزرگترین پاساژهای ترکیه است. برای رفتن به پاساژ جواهر باید به سمت Sisli ( شمال ) برید و بعد از ایستگاه Osmanbey در ایستگاه Sisli پیاده شوید ( با استفاده از تابلوهای جهت یابی داخل ایستگاه ). در ضمن برای وارد شدن به پاساژ جواهر به دو طریق می توان عمل کرد، یکی درب اصلی که در خیابان می باشد و دیگری درب داخل ایستگاه متروی Sisli، یعنی نیاز نیست که از ایستگاه مترو خارج شوید، از یک قسمت ایستگاه می تونید مستقیم وارد پاساژ ¬شوید.

چون از قبل می دونستم که برای خرید کجاها باید برم، زیاد سردرگم نشدیم، خب مسلماً ترکیه یکی از بهترین مکان ها برای خرید پوشاکه، چون نمی خواستم مارک های خیلی معروف بخرم بهترین انتخاب برای من مارک های خود ترکیه بود که مسلماً برای همه آشناست، مثل LC Waikiki، DeFacto، Koton، FLO، Mavi و غیره، خب البته Mavi از نظر قیمتی بالاتره از بقیه است و فقط در زمان های حراج میشه با قیمت های خوبی ازش خرید کرد، ما که تمامی خریدهامون از برندهایی که گفتم بود ( با قیمت های خیلی خوب ) و راضی هم بودیم تا حالا.

داخل پاساژ جواهر یه فروشگاه زنجیره ای به نام میگروس ( MiGROS ) هست که تقریباً در همه جای ترکیه شعبه داره، فروشگاه شهروند ما در برابر اون فقط یه بقالیه. با تجربه ای که بدست آوردم بهتره تمام مایحتاج روزانه و عادی رو از این فروشگاه ها انجام بدید تا از سوپر مارکت های داخل شهر. من از اونجا برای آریان کلی سرلاک و پوشک خریدم. در ترکیه برای هر چیزی کلی انتخاب دارید، از کوچکترین وسیله گرفته تا بزرگترین، به عنوان مثال در مورد شیر خشک و سرلاک کلی انتخاب بود، هم محصولات معمولی هم اورگانیک، با طعم ها و مزه های فراوان. حتی شیرخشک مایع آماده مصرف برای بچه ها هم بود.

همچنین یه مکان هایی هم هست که به Outlet معروفه که اجناس رو با تخفیف خوبی می توانید بخرید. ما توی پاساژ Olivium که یک Outlet Center می باشد فقط از قسمت محصولات شرکت Ülker کلی شکلات خریدیم ( همگی این شرکت رو با شکلات معروف Hobby می شناسیم )، یه نوع شکلات فندقی داشت به اسمCikolata که به جرات می تونم بگم یکی از بهترین شکلات هایی بود که خورده بودم و جالب اینکه تنها به قیمت 1 لیر ( روی شکلات خیلی حساسم و تعصب دارم )، یه نوع کیک بود که اینجا به قیمت 8،500 تومانه ولی اونجا می خریدم 75 کروش ( هر 100 کروش یک لیر میشه ) یعنی تقریباً 125،1 تومان. یه نوع شکلات که اینجا هست 10،000 تومان ولی اونجا می خریدم 1.25 لیر یعنی تقریبا 1،875 تومان. در مورد بقیه اجناس داخل پاساژ هم، اولاً زیاد جستجو نکردیم، دوماً خیلی هم قیمت ها با تخفیف زیاد ارائه نمی شد، برای همین فقط با کلی شکلات برگشتیم هتل. البته در مسیر رسیدن به مرکز اولیوم فروشگاه های خوبی برای خرید لباس بود، ما چون می خواستیم برای آریان خرید کنیم فقط به فروشگاه های پوشاک بچه¬گانه می رفتیم.

چون دو روز اولی که ما در استانبول بودیم بارون شدیدی میومد مجبور بودیم فقط به پاساژ ها بریم. روز سوم باز هم به گشت و گذار در میدان تکسیم، خیابان استقلال، اسکله کاباتاش و رفتن به پاساژ جواهر گذشت. برای رفتن به اسکله کاباتاش، هم میشه پیاده این مسیر رو رفت و هم اینکه از داخل ایستگاه متروی تکسیم به سمت ایستگاه Funicular ( قطار کابلی ) رفت ( داخل میدان تکسیم آسانسور مخصوص ایستگاه Funicular نیز بود ). قطار کابلی ( Funicular ) قطاری است که فقط دو واگن دارد و توسط کابل فولادی به همدیگر متصل هستند و با حرکت یکی به سمت پایین، دیگری به سمت بالا می رود به همین خاطر فقط دو ایستگاه دارد، ابتدا و انتها، که در داخل یک تونل شیب دار از میدان تکسیم به اسکله کاباتاش تردد می کند. از اسکله کاباتاش هم که ایستگاه ابتدایی خط شماره 1 ترانوای استانبول ( T1 ) است می تونید از روی نقشه به سمت قسمت های تاریخی و همینطور اسکله های Karakoy و Eminonu استانبول برید ایستگاه پایانی این خط ترانوا، ایستگاه Bagcilar می باشد.

روز چهارم هم رفتیم بیرون برای دیدن مسجد ایاصوفیه، مسجد سلطان احمد و کاخ توپکاپی. ولی زیاد نموندیم چون آریان حوصله اش سر می رفت و ما مجبور بودیم خیلی زود برگردیم. در بیشتر اوقات می رفتیم خیابان استقلال ( چون ساز و آوازهای خیابان استقلال رو خیلی دوست داشت ) یا اینکه می رفتیم پارک. برای رفتن به مسجد ایاصوفیه، می توان از طریق خط 1 ترانوای استانبول به سمت جنوب غرب رفته و بعد از ایستگاه Gulhane در ایستگاه Sultanahmet پیاده شوید.

یک سری اتوبوس های دو طبقه مخصوص گردش در شهر بود به اسم Big Bus و به رنگ قرمز، ما در میدان تکسیم و سلطان احمد این اتوبوس ها را دیدیم ولی وقت نشد که ازشون استفاده کنیم، قیمتش هم اگه اشتباه نکنم 90 لیر بود ولی بعد از اینکه از استانبول برگشتیم با مراجعه به وب سایتش و دیدن نقشه مسیر ترددش و امکاناتش خیلی پشیمون شدم که این تور رو نرفتیم ولی حتماً برای بار دوم که برم استانبول اولین توری رو که انتخاب می کنم همین بیگ باسه. چندین نوع تور داره که می تونید با رفتن به وب سایتش یکی از آنها را انتخاب کرده و رزرو کنید که البته اگه از طریق سایت رزرو کنید از قیمت اصلی کمتر میشه.

روز پنجم هم برای دیدن یکی از آکواریوم های استانبول که در جنوب غربی استانبول و نزدیک دریای مرمره است رفتیم ( در استانبول 2 تا آکواریوم وجود داره که یکی نزدیک فرودگاه آتاتورک و دریای مرمره است و دیگری در پاساژ فروم استانبوله ) که من واقعاً از رفتن و دیدنش لذت بردم، آریان هم براش خیلی جالب بود، برای رفتن به آکواریوم از طریق نقشه، محلش رو پیدا کردم و بعد از طریق متروبوس که همون BRT خودمونه رفتیم به محله فلوریا، که منطقه ایه خیلی نزدیک به فرودگاه آتاتورک و یکی از مناطق اعیان نشین استانبول و از اونجا هم چون مترو یا اتوبوس یا مینی بوسی نبود مجبور شدیم با تاکسی رفتیم که مبلغ 11 لیر شد،

البته قبل از سوار شدن از یه نفر در اون حوالی قیمت تاکسی رو پرسیدم و بهم اطلاعات لازم رو داد. ورودی آکواریوم نفری 35 لیر بود و وقتی وارد شدیم متوجه شدیم که برای راحتی بازدیدکنندگان، تو بعضی از محله های مهم استانبول سرویس رایگان برای رفت و برگشت هست که طبق ساعت های مشخص شده تردد می کردند. برای برگشت متاسفانه نتونستیم با ساعت برگشت هماهنگ بشیم و به سرویس نرسیدیم. پس مجبور شدیم با اتوبوس خطی برگردیم که ایستگاه آن خیلی نزدیک به آکواریوم می باشد. البته اخیراً با مراجعه به سایت آکواریوم متوجه شدم سرویس رایگان برای بازدیدکنندگان در حال حاضر غیرفعال می باشد تا فصل تابستان سال 2015. در مسیر برگشت هم به اسکله Eminonu رفتیم و برای دیدن بسفر یه تور گرفتیم به مبلغ 15 لیر البته از اون اسکله با مبلغ 10 لیر هم میشد تور گرفت ولی من دیگه زیاد جستجو نکردم چون نمی خواستم غروب آفتاب رو از دست بدیم. ولی روز ششم از طریق اسکله کاباتاش یه تور بسفر گرفتیم با همان مبلغ 15 لیر که خیلی بهتر از تور قبلی بود هم کشتی خیلی خوبی داشت هم زمان بیشتری روی بسفر بودیم. حتی میشد با خرید بلیط 20 لیری تو هر ایستگاهی که خواستید پیاده شده و بعد از گشت تو اون منطقه دوباره سوار کشتی بعدی شده ( بر اساس برنامه زمانبندی حرکت کشتی ها ) و به ایستگاه بعدی برید یا اینکه دوباره به ایستگاه ابتدایی برگردید. در هر حال یادتون باشه توی استانبول در مورد همه چیز باید پرس و جو کرد و میشه خوب هم تخفیف گرفت.

روز برگشت هم شب قبل با تور لیدرمون هماهنگ کردیم برای ترانسفر فرودگاهی که قرار شد ساعت 7 صبح به سمت فرودگاه حرکت کنیم. در طول مدتی که ما در استانبول بودیم فقط روز اول و روز آخر با تور لیدرمون تماس داشتیم برای همین در مورد تور لیدر و مجموعه مربوطشون هیچ نظری نمی تونم بدم، فقط اینکه روز اول برای ترنسفر کوتاهی کردند. بعد از رسیدن به فرودگاه و بعد از انجام کارهای معمول و تحویل چمدان ها برای آخرین بار به Starbucks رفتم. اگر اهل قهوه هستید حتما Starbucks رو فراموش نکنید. در مورد مالیات خریدهایی که کردیم این نکته را عرض کنم که اگر شما بیشتر از 118 لیر خرید کنید می تونید برگه Tax Free رو از فروشگاه درخواست کنید که 8% مالیات کشور ترکیه را در فرودگاه بهتون پس بدن. ولی نکته ای که وجود داره اینکه، شما باید خیلی زودتر به فرودگاه برید و برای گرفتن مالیات نیز باید کلیه خریدهایی که مالیات آنها را می خواهید پس بگیرید باید همراهتان باشد، که خب این کمی دردسر ساز است و اینکه فکر نمی کنم مبلغ خیلی بالایی باشد که ارزش صف ایستادن و کارهای مربوطه را داشته باشد، چون تقریباً برای هر 118 لیر چیزی در حدود 8 لیر بهتون پس میدن.

یه چیزی که خیلی توجهم رو جلب کرد، داخل ایستگاه های مترو، پاساژها و هر جایی که پله برقی داشتند تمام کسانی که می خواستند روی پله برقی بایستند در سمت راست بودن و هر کسی هم که عجله داشت می تونست راحت از سمت چپ روی پله برقی راه بره، حتی اگه کسی هم نبود باز هم کسی سمت چپ نمی ایستاد. یه چیز جالب دیگه ای که دیدم داخل بعضی از پاساژها محلی مخصوص برای تعویض پوشک بچه و همینطور محل شیر دادن مادر به بچه قرار داده بودن ( اتاق کودک و مادر ) که البته شنیدم در ترمینال آرژانتین هم مشابه این مورد رو ساختن و از همه جالب تر دستشویی های مخصوص بچه ها بود که همه چیز داخلش سایز کوچک و در ارتفاع پایین بود، هم روشویی و هم توالت فرنگی سایز کوچک که بچه ها راحت خودشان به تنهایی بتونن استفاده کنن، هم پسرانه هم دخترانه.

قبل از سفرم به ترکیه همیشه نسبت به پیشرفت روبه جلو و خیلی سریع ترکیه غبطه می خوردم و از خودم می پرسیدم چرا اونها باید در هر زمینه ای پیشرفت کنن ولی ما نه؟ ولی حالا دیگه کاملاً قبول دارم که واقعاً لیاقت و شایستگی این همه پیشرفت رو که روز به روز هم در حال افزایش هست رو دارن. در پایان ضمن تشکر فراوان از اینکه با صبر و تحمل مطالب بنده رو مطالعه فرمودید، توجه شما رو به چند نکته قابل توجه جلب می کنم:

1- حتماً با صبر و حوصله در مورد سفرتون اطلاعات کسب کنید و اینکه در استانبول در مورد هتل زیاد وسواس به خرج ندید ( البته اگر مجرد یا فقط زوج هستید )، چون تنها به عنوان یک جای خواب استفاده می شه. البته اگر اهل گردش تا نیمه شب هستید لازمه که در محلی مناسب هتل رزرو کنید که هم از ایمنی خوبی برخوردار باشه و هم اینکه به ایستگاه های مترو، اتوبوس یا ترانوا نزدیک باشه.

2- برای خرید از برندهای ترکی بهتره قبل از سفر با مراجعه با سایت های مربوط به آن برند  با دیدن قیمت و انتخاب محصول مورد نظرتون و یاداشت کد و مشخصات اون به راحتی در فروشگاه های آن برند خرید کنید.


3- سعی کنید آمادگی هر نوع اتفاقی رو داشته باشد و به یاد داشته باشید که سفر برای کسب تجربه جدید و لذت بردن از تمامی لحظات می باشد که با مدیریت درست و به موقع می تونید بهترین و شادترین اوقات رو داشته باشید.

4- حتماً قبل از سفر مقداری ارز محلی رو همراه داشته باشید، به طور مثال در فرودگاه استانبول برای استفاده از چرخ دستی حمل چمدان نیاز به سکه 1 لیری خواهید داشت که با قرار دادن آن در قسمت مربوطه، چرخ دستی آزاد می شود.

5- اگر براتون مقدور بود سعی کنید خودتان برنامه سفر را ترتیب دهید از طریق رزرو بلیط هواپیما و هتل ( اگر در موقع مناسب و با برنامه ریزی درست عمل کنید در بیشتر موارد به صرفه تر از تور میشه ). البته این کار نیاز به داشتن کارت اعتباری دارد که این هم با کمی جستجو امکان پذیر است.

6- همیشه اول در مورد قیمت ها سوال کنید و اینکه از هر جایی خرید نکنید، معمولاً به خاطر عدم آگاهی لازم، هزینه های زیادی رو به خودمون تحمیل می کنیم که میشه با مدیریت مناسب هم از هزینه های اضافی کاست و هم اینکه از امکانات بیشتری بهره برد.

7- شهربازی جدید ویالند رو فراموش نکنید، سرویس رایگان رفت و برگشت هم از محله های مهم استانبول داره و اینکه بزرگسالان با پرداخت 55 لیر در ایام غیر تعطیل و اگه اشتباه نکنم 60 لیر در ایام تعطیل میتونن از صبح تا شب از کلیه دستگاه ها به دفعات و رایگان استفاده کنن. البته برای غذا باید هزینه پرداخت کرد. ( البته ما این رو هم نتونستیم بریم ).

8- لازم به ذکره برای شارژ کارت Akbil از داخل کلیه ایستگاه های مترو خیلی راحت می تونید اونو از طریق دستگاه مربوطه شارژ کنید. فقط کافیه کارتتون رو داخل قسمت مربوطه بگذارید ( یه فرو رفتگی با تلق سفید که کاملاً مشخصه ) و بعد اسکناس رو از محل مربوطه وارد کنید ( ما در کل نزدیک به 80 لیر شارژ کردیم )، هر بار استفاده هم 2.15 لیر از کارت کم می کرد، که اگر استفاده بعدی کمتر از 45 دقیقه می بود مبلغ کمتری کم می کرد.

عضویت در خبرنامه